منطق فازی یک شاخه میانرشتهای میان ریاضیات کاربردی، مهندسی برق (گرایش کنترل) و علوم کامپیوتر است. این ابزار ریاضی به کامپیوترها اجازه میدهد تا به جای تصمیمگیریهای صفر و یکی (سیاه و سفید)، مفاهیم خاکستری و نادقیق دنیای واقعی را مدلسازی کنند. در دانشگاه، این مبحث معمولاً در مقاطع تحصیلات تکمیلی به عنوان زیرمجموعهای از هوش مصنوعی و سیستمهای تصمیمگیری هوشمند تدریس میشود. منطق فازی در طراحی سیستمهای کنترلی پیشرفته، پردازش دادهها و تحلیل سیستمهای پیچیده کاربرد حیاتی دارد.